NATO shtyn samitin në Shqipëri: Tirana nuk do ta presë aleancën në vitin 2027

Shqipëria nuk do të presë samitin e ardhshëm të NATO-s në vitin 2027. Lajmi u konfirmua nga kryeministri Edi Rama më 12 nëntor, gjatë qëndrimit të tij në Dublin, ku po zhvillohej samiti i Komunitetit Politik Evropian.

Duke iu përgjigjur pyetjeve të gazetarëve në lidhje me mundësinë që Shqipëria të organizojë takimin e ardhshëm të liderëve të aleancës, Rama deklaroi se nuk ekziston ende një qëndrim i përbashkët për kohën kur do të zhvillohet samiti.

“Sigurisht jo në vitin 2027”, tha kryeministri, duke shtuar se nëse do të organizohet një samit në vitin 2028, ai do të mbahet në Tiranë.

Deklarata e tij konfirmon se pritshmëria për organizimin e samitit në Shqipëri nuk është braktisur, por kalendari i aleancës mbetet i papërcaktuar.

Nga angazhimi i Hagës te paqartësia e Ankarasë

Mundësia që Shqipëria të presë një samit të NATO-s ishte përfshirë në deklaratën përfundimtare të takimit të Hagës, të mbajtur në qershor 2025.

Në atë dokument, liderët e aleancës shprehën pritshmërinë për takimin e radhës në Turqi gjatë vitit 2026 dhe më pas për një takim në Shqipëri.

Megjithatë, deklarata e samitit të Ankarasë, e miratuar më 8 korrik 2026, nuk përcaktoi as vendin dhe as datën e takimit të ardhshëm. Dokumenti përfundimtar u mbyll me formulimin se aleatët presin takimin e tyre të ardhshëm, pa identifikuar një shtet pritës.

Ky ndryshim është i rëndësishëm, sepse tregon se angazhimi i shprehur në vitin 2025 nuk u shndërrua në një kalendar konkret gjatë takimit të vitit 2026.

Një zyrtar i NATO-s i tha Reuters se samiti i ardhshëm do të zhvillohet në Shqipëri, por data ende nuk është vendosur.

Pse është shtyrë samiti?

Çështja e organizimit të samitit në Shqipëri ishte shoqëruar më herët me pasiguri.

Në qershor 2026, Reuters raportoi se planet për organizimin e tij kishin hasur kundërshtime nga administrata e presidentit amerikan Donald Trump dhe shqetësime të disa vendeve anëtare lidhur me nivelin e shpenzimeve shqiptare për mbrojtjen.

Një tjetër faktor është diskutimi brenda NATO-s për vazhdimin ose jo të praktikës së organizimit të samiteve çdo vit.

Megjithatë, deri më tani nuk ka një dokument zyrtar që të konfirmojë se një nga këta faktorë është arsyeja e vetme ose vendimtare për shtyrjen e samitit në Shqipëri.

Vetë Rama e lidhi situatën me mungesën e një qëndrimi të përbashkët brenda aleancës për datën e takimit të ardhshëm.

Për këtë arsye, duhet bërë dallimi ndërmjet shpjegimit zyrtar të kryeministrit dhe raportimeve për faktorët politikë që kanë ndikuar në proces.

Çfarë do të thotë kjo për Shqipërinë?

Organizimi i një samiti të NATO-s do të kishte rëndësi të veçantë diplomatike dhe strategjike për Shqipërinë.

Një aktivitet i tillë mbledh në të njëjtin vend krerët e shteteve dhe qeverive të vendeve anëtare, drejtuesit e institucioneve të aleancës dhe përfaqësues të partnerëve ndërkombëtarë.

Për Shqipërinë, kjo do të përbënte një mundësi për të rritur profilin diplomatik, për të forcuar marrëdhëniet me aleatët dhe për të paraqitur rolin e saj në sigurinë euroatlantike.

Organizimi i samitit do të sillte gjithashtu angazhime të konsiderueshme për sigurinë, logjistikën, infrastrukturën dhe protokollin diplomatik.

Megjithatë, deri në përcaktimin e një date zyrtare, çdo planifikim për vitin 2028 duhet konsideruar si mundësi dhe jo si vendim përfundimtar.

Një çështje që kërkon përgjigje

Paqartësia për datën e samitit hap disa pyetje që kërkojnë përgjigje nga qeveria shqiptare dhe NATO.

A është Shqipëria ende e konfirmuar si vendi pritës, apo ekziston vetëm një mirëkuptim politik për organizimin e një samiti të ardhshëm?

A ka një kalendar paraprak për vitin 2028?

Çfarë diskutimesh janë zhvilluar me aleatët për shpenzimet e mbrojtjes dhe përgatitjet organizative?

Dhe, mbi të gjitha, a do të vazhdojë NATO të organizojë samite çdo vit apo do të kalojë në një model tjetër takimesh?

Për momentin, faktet e konfirmuara janë të qarta: Shqipëria nuk do të presë samitin në vitin 2027, ndërsa mundësia për organizimin e tij në vitin 2028 mbetet e hapur.

Për Tiranën, sfida tashmë është të sigurojë që angazhimi i aleatëve të shndërrohet në një vendim konkret institucional./Cogito/